Van bouwplaats naar catwalk: Jackyron Meulens verwerkt zwaar ongeluk in mode
WILLEMSTAD – Een verbrijzelde ruggenwervel maakte een einde aan het leven dat Jackyron Meulens tot dan toe kende. De Curaçaose ontwerper werkte in de bouw toen hij bij een ongeluk zijn L3-wervel zwaar beschadigde. Jaren later gebruikt hij juist die ervaring als inspiratie voor zijn mode: corduroy, ooit vooral gedragen door bouwvakkers, staat in zijn collectie symbool voor vallen, opstaan en niet breken onder druk.
Mode speelde al lang voor het ongeluk een rol in het leven van Meulens. Als tiener begon hij te experimenteren met kleding die voorhanden was. Zijn oudere broer werkte bij het Hilton Hotel en wanneer Meulens iets nieuws wilde aantrekken om uit te gaan, gebruikte hij soms diens uniform.
Hij veranderde het kledingstuk zo dat niemand meer zag waar het oorspronkelijk vandaan kwam. Later kocht hij zelf stoffen op de markt en liet daar kleding van maken naar zijn eigen ontwerp.
Die creativiteit kreeg na het ongeluk een andere betekenis.
In het gesprek met Tania Kross in Middagmagazine vertelt Meulens hoe juist het ongeluk uiteindelijk onderdeel werd van zijn werk als ontwerper.
De groeven van corduroy
Dat is het duidelijkst zichtbaar in zijn gebruik van corduroy.
De ribbels in die stof hebben voor Meulens een symbolische betekenis. De diepe groeven staan zoals gezegd voor de momenten waarop het leven naar beneden gaat, de opstaande delen voor het telkens weer overeind komen.
Daar komt nog iets bij. Corduroy werd vroeger veel gebruikt voor stevige werkkleding van onder anderen timmerlieden en metselaars. Voor Meulens verbindt de stof daardoor letterlijk zijn oude bestaan in de bouw met zijn nieuwe werk in de mode.
“Het breekt niet onder druk”, zegt hij over het materiaal. Precies daarin herkent hij zijn eigen verhaal.
Het ongeluk bracht hem volgens Meulens ook opnieuw in contact met zijn eigen doorzettingsvermogen. Zijn collectie moet daarom niet alleen mooie kleding zijn, maar ook iets vertellen over herstel en weerbaarheid.
Hij ziet zijn ervaring bovendien niet als uitzonderlijk. Volgens Meulens zijn er veel mensen die na een ingrijpende gebeurtenis terechtkomen in een lange strijd om hun leven opnieuw op te bouwen.
Daarbij noemt hij ook zijn ervaringen met verzekeraars. Hij spreekt over machtige partijen waartegen iemand zich soms moet verweren en zegt dat hij juist wilde laten zien dat hij niet klein te krijgen was. Uit het gesprek wordt niet duidelijk om welke verzekeraar of procedure het ging.
Curaçao en Nederland
Ook zijn leven tussen Curaçao en Nederland komt terug in zijn kleding.
Meulens woont in Nederland, maar komt van Curaçao en voelt zich met beide plaatsen verbonden. Voor zijn presentatie bij Keizershof gebruikte hij de naam Caribbean Winter.
Die tegenstelling is bewust gekozen. De Nederlandse winter en de Curaçaose warmte zijn voor hem twee werelden die voortdurend door elkaar lopen. In de collectie komen daarom zwaardere materialen zoals corduroy samen met lichtere, meer tropische elementen en bloemmotieven.
Zijn stijl haalt daarnaast inspiratie uit twee muziekwerelden waarmee hij zich verbonden voelt: reggae en latin. Latin staat voor hem voor zachtheid, reggae juist voor iets robuusters. Ook die tegenstelling probeert hij in zijn ontwerpen samen te brengen.
Volgende halte: Klein Curaçao
Meulens denkt inmiddels alweer verder.
Een volgende collectie zou volgens hem juist nadrukkelijker de Curaçaose zomer kunnen uitstralen. Een bezoek aan Klein Curaçao van enkele jaren geleden is daarbij blijven hangen.
Hij ziet al voor zich hoe modellen per boot naar het eiland gaan en hoe daar een fotoshoot plaatsvindt met dans en reggaemuziek.
Daarmee zou de cirkel opnieuw rond zijn: een ontwerper die zijn leven tussen Nederland en Curaçao, zijn verleden in de bouw en een gebeurtenis die zijn leven veranderde niet probeert weg te stoppen, maar juist gebruikt als materiaal.
Net als corduroy zelf: gevormd door diepe groeven, maar telkens weer omhoog.
